maandag 26 september 2016

Wall Street Journal over het bedrog van Santos


In de Wall Street Journal een artikel van Mary O Grady over het bedrog van Santos met zijn vrede.  In het kort wordt verteld hoe Santos een jaar lang zijn onderhandelingen met de FARC geheim hield . En vervolgens hoe dat ook alweer ging met dat referendum dat niet doorging. Daarvoor was grondwettelijk een opkomst van minimaal 50% vereist. Dus veranderde Santos dat in een plebisciet waarover niets vermeld werd in de Grondwet.  Als er een kleine 5 miljoen stemmen (van de 33 miljoen stemgerechtigden) voor het akkoord zijn, dan is het plebisciet geldig. En nu dus de gigantische propaganda van Santos in de media die altijd en duurt en die er volgens haar ongetwijfeld toe leidt dat het akkoord middels dat plebisciet zal worden bekrachtigd.

Ook de rol van Obama wordt erin bekritiseerd : alle mislukkingen met zijn zgn vredespolitiek . Het aardig zijn voor de dictaturen en terroristen door Obama , hetgeen niet tot de gewenste resultaten heeft geleid.  Het Venezolaans regime is alleen maar nog meer gekant tegen de VS, Putin gaat door met zijn oorlogsmisdaden, Cuba die nu nog harder optreedt tegen de dissidenten. Impliciet beschrijft ze hiermee het failliet van de buitenlandse politiek van Obama.
En nu dus vriendelijk doen tegen de terroristen van de FARC.

O Grady concludeert dat er van vrede in Colombia na 2 oktober weinig sprake zal zijn.  Andere bendes , zoals de ELN,  blijven bestaan en zullen zich versterkt zien door de instroom van ex-FARC-boeven.
Hier het artikel.
http://lat.wsj.com/articles/SB11704025548070953710804582336522718895382?tesla=y

vrijdag 23 september 2016

Beatrix heeft verkering

Hier  vanavond op  een roddelrubriek van de Colombiaanse TV. . Prinses Beatrix heeft verkering. Volgens de Colombiaanse tv is haar nieuwe vriend niet erg gezien bij de koninklijke familie. Ze vinden hem een opportunist.

Ik hou het niet allemaal bij wat ze er in Nederland over schrijven. Misschien wel niks. De verkering destijds met Claus las ik het eerst in een Frans roddelblaadje.

Ik hou U verder niet op de hoogte.

donderdag 22 september 2016

Het grote debat tussen Uribe en Santos is er toch !!!



Hier wordt al weken over gevraagd in de media : waar blijft het Grote Debat over het akkoord met de FARC tussen Uribe en Santos???


Tot op heden had Santos geweigerd op deze vraag in te gaan. Hij heeft het natuurlijk ook veel te druk.

Maar eindelijk is het zo ver : hier is het grote debat tussen Uribe en Santos digitaal .

Vicky Davila is de leider van de discussie. Vicky was dankzij president Santos haar baan als sterverslaggever kwijtgeraakt , omdat ze nogal kritisch was over Santos.
Vandaar dat Santos in het begin van het debat Vicky nog vraagt naar haar vakantie nu.


Dit is Colombia dus ook, hier zijn dus journalisten als Vicky en die krijgen alle vrijheid om de spot te drijven met zowel Santos als Uribe. Althans op de sociale media. De reencauchados zijn ten tijde van Santos bij Caracol verdwenen, een zeer populair programma wekelijks waarbij met de hele Colombiaanse politiek de spot werd gedreven.  Santos kon er kennelijk niet zo goed tegen?




Weinig campagne van tegenstanders FARC-akkoord (?)


In kranten en op TV zie je weinig van de tegenstanders , zoals Uribe , over het akkoord met de FARC.
Dat klopt. Maar dat betekent niet dat er geen tegenstanders zijn , en ook niet dat ze allemaal met de armen over elkaar zitten.
Punt is dat Santos een groot deel van de traditionele media letterlijk in handen heeft. Semana, El Tiempo en Caracol. El Colombiano is traditie-getrouw altijd regeringsgezind geweest of dat nou liberaal of conservatief was.
De tegenstanders van het akkoord moeten het dus doen met campagne op straat. En ..... niet te vergeten de sociale media . En die zijn duidelijk niet in hanen van Santos , ondanks het feit dat hij tijd heeft om zo´n 20.000 tweets per dag te produceren met allemaal het woordje PAZ (vrede) in de tweet. En niet alleen van hemzelf, maar ook van zijn "mermelada" ofwel de lieden in de Senaat die allemaal achter hem aanlopen, omdat ze weten dat zo hun baantje van 28 miljoen pesos per maand (45 keer het minimumloon) verzekerd zijn. 45 keer het minimumloon , dat is omgerekend naar Nederlandse maatstaven ca 67.000 euro per maand !!!!!!!!!!
Daar zet je nog wel een vlaggetje van Colombia voor je op het bureau en zet je nog eens een tweet over de PAZ op twitter. Want meer doen ze daar niet. Wat ze meer doen, daar worden ze extra voor betaald. In Nederland heet dat omkoping, in Colombia heet dat politiek.
 
Dus van een evenwichtige campagne waarbij voor- en tegenstanders allebei aan het woord komen daar is absoluut geen sprake van. Behalve dan bij de sociale media. In hoeverre die van invloed zijn op de uitslag is onbekend. In ieder geval zorgde Facebook met Whatsapp ervoor dat jongere kiezers in Engeland wegbleven bij het Brexit-referendum. Dus dat kan nog interessant worden.

En natuurlijk presenteert Santos zijn akkoord met de FARC bij de Verenigde Naties en bij een glunderende Obama als een fait accompli. Obama die zich nog minder van Latijns Amerika heeft aangetrokken dan voorgaande presidenten.  Behalve dan met Cuba. Misschien wel zo verstandig allemaal.

Kijk zo doe je dat met een referendum. Laat zien dat de zaak allang beslist is en dat het internationaal wordt geaccepteerd .  Vandaar ook dat Santos er nooit over nagedacht heeft dat er een NEE uit het referendum zou komen. En natuurlijk waren er diverse peilingen waaruit bleek dat er wel forse tegenstand was (en is ) bij de bevolking: hij presenteert het als voldongen feit waar internationaal Colombia voor geprezen wordt.  En dat werkt  dus ook als een self-fullfilling prophecy bij dat referendum: de hele wereld accepteert het , dus de Colombianen zelf ook.
En hij presenteert zichzelf als de vertegenwoordiger van de "8 miljoen slachtoffers van de FARC" . Het wordt steeds gekker , nog meer slachtoffers. Hoe meer slachtoffers , hoe belangrijker Santos.
De laatste jaren waren er ca 300 moorden gepleegd door de FARC. Ca 2% van het totaal aantal moorden in Colombia.

De campagne van Uribe en de zijnen vinden plaats langs de deur  en op bijeenkomsten in zalen en op pleinen en Universiteiten.   En dat tegenover reclame iedere dag , voor ca 20% van de tijd in het journaal , voor de akkoorden met de FARC en het akkoord. De reclame voor het akkoord is vast onderdeel van het journaal. En dat heet hier dus journalistiek.
De mensen zijn suf geluld op de TV over Santos met zijn vrede.


De politiek in Bogota heeft in Colombia een heel slechte naam bij de bevolking.  Santos voorop. Het is een corrupt zootje en dat is het .  En met reden denken de mensen dat: het Congres van Colombia heeft in een onderzoek de eerste prijs gewonnen als het meest corrupte congres van het Amerikaanse continent.
En dat is ook een reden waarom veel mensen niet zullen gaan stemmen. En voor sommige anderen zal het ook reden zijn om de FARC hun zin te geven en ze het Congres in te sturen.


dinsdag 20 september 2016

De metro van Bogota komt bovengronds



Bogota krijgt een metro. Daar is al een jaar of 30 over gepraat maar nu is de teerling geworpen.
Er komt een metro , maar dan wel boven de grond.
Peñalosa de burgemeester van Bogotá heeft er overigens altijd voor gepleit om de metro bovengronds te construeren. Reden: geld en tijd. De kosten zouden circa 60 miljoen dollar meer kosten per kilometer.  De eerste lijn is iets meer dan 30 km lang .
De kosten zijn nu ook veel en veel hoger dan destijds voorzien , vanwege de devaluatie van de peso. En de leden van de FARC moeten allemaal de komende jaren een uitkering krijgen. Dus dat kosten-element is nog veel zwaarder gaan tellen.

Andere reden van Peñaloso is de tijd die ermee gemoeid gaat om die metro ondergronds te bouwen. Dat duurt  26 maanden langer werd door Santos gezegd .  http://www.bogota.gov.co/content/temas-de-ciudad/movilidad/quedo-listo-el-camino-para-construir-el-metro-de-bogota-santos
Desalniettemin : het zou veel duurder zijn en het zou ook wat langer duren voor er met een metro in Bogota gereden zou worden.

Peñalosa rekent erop dat er in 2018 daadwerkelijk met de constructie van de metro gestart kan worden. En dat in 2022 de metro operationeel zal zijn.

Natuurlijk doemt de vergelijking op met Medellin. Hier in Medellin is al 20 jaar een goed werkende metro. En een goed werkende Metroplus zonder de vernielingen en geweldplegingen die schering en inslag zijn in de Transmillennium van Bogota.
Je vraagt je af hoe het toch komt dat er in Bogota , een stad met meer dan 7 miljoen inwoners, zo ontzettend weinig lukt. Met corrumperende burgemeesters , of burgemeesters die helft van de tijd op het balkon staan te schreeuwen naar hun aanhangers . En nu dan deze Peñalosa.
Men moet zich altijd weer optrekken aan Medellin. Zelfs het ophalen van vuilnis lukte niet, en kwam Petro hier in Medellin kijken , hoe ze dat hier doen.

Een bovengrondse metro is natuurlijk erg leuk , want je kan naar de mooie stad kijken. Ondergronds zie je alleen een donkere muur. Het nadeel is echter dat de mensen in de stad constant naar een massief stuk cement dwars door de stad moeten kijken. Een immens viaduct dat het uitzicht op fraaie gebouwen belemmert .
Nou is het aantal fraaie gebouwen in Medellin niet zo erg groot. Ik denk dat als alleen het deel van de Universiteit van Antioquia (bij de Jardin Botanico) tot Alpujarra ondergronds zou zijn geweest ( 5 stations Universidad, Hospital, Prado, Parque Berrio en San Antonio) het centrum van de stad was beschermd met de fraaie gebouwen en pleinen die daar zijn. Pakweg 5 kilometer.  Maar dat is achteraf praten:  wat er nu staat is heel erg definitief.


We zeggen JA tegen de Vrede en JA tegen de metro. Aldus Santos.   Wat wel vast staat is dat de naam van president Santos in de geschiedenisboekjes zal komen. Brenger van Metro en Vrede? De beoordeling komt pas veel later.


maandag 19 september 2016

Voor en contra van het akkoord met de FARC



Santos is het al jaren aan het vieren dat er een akkoord komt. Maakt niet uit wat voor akkoord. En nu is het er , dus dat moet volop gevierd worden. Geld geen probleem, de belastingbetaler betaalt.

Discussie is er niet over. Het gaat alleen nog maar over het feest dat er een feest te vieren is . Een feestje waar iedereen voor uitgenodigd wordt.

Maar een discussie over de inhoud van het akkoord gaat hij uit de weg.  Een uitnodiging is afgeslagen.
Waarom dan dat referendum? Tja dat had hij beloofd.
Als ik met mensen erover praat zie je wel dat er mensen zijn die blij zijn dat de FARC ophoudt te bestaan. De meeste mensen zijn daar wel blij over. Maar bij veel mensen (de overgrote meerderheid) hoor ik ook het geluid dat het onbestraft laten van zware oorlogsmisdaden , een schandaal is, inclusief hun deelname aan de politiek. Maar voegen ze er regelmatig aan toe: Santos is zelf een schandaal.
Nu even schematisch de voors en tegens van het akkoord.

De punten die voor het akkoord zijn:

  1. een agenda voor investeringen in de landbouw en de rurale gebieden
  2. plannen voor het verbeteren van de leefomstandigheden van de boeren-
  3. er komt een statuut voor de politieke partij van de FARC
  4. het verbreken van de band tussen wapens en deelname aan de politiek.- Dat was destijds ook één van de probleempunten met de Union Patriotica. Overdag zaten ze in de gemeenteraad en in de avond liepen ze politieagenten te vermoorden. 
  5. De FARC erkennen dat ze daders zijn van misdaden tegen de bevolking van Colombia
  6. Het akkoord krijgt Internationaal toezicht
  7. De drugsvelden van de FARC worden vervangen door legale gewassen
  8.  De voormalige FARC-boeven gaan de overheid helpen  bij het bestrijden van de drugshandel
  9. De FARC heeft beloofd informatie aan de overheid te overhandigen over de drugsroutes 
  10. De FARC gaan hun wapens inleveren
  11. Er komt een einde aan de strijd van de FARC
  12. De gedemobiliseerde mensen worden beschermd zodat geen herhaling van de slachting onder leden van de UP zal plaatsvinden. Bij die slachting kwamen ca 8.000 mensen om het leven. Deels mensen die ook bij de FARC zaten en bij de UP. Politiek bedrijven en gelijktijdig een gewapende strijd leveren is geen goed idee . En dat hebben de FARC nu wel begrepen.  

De tegens: 
  1. Bij het akkoord over de landbouw zijn de eisen van de boeren bij de laatste stakingen niet meegenomen. Dit kan een obstakel zijn voor de uitvoering van onderdelen van het akkoord. Niet alle boeren zullen ervan gecharmeerd zijn dat een stel nitwits in Havana hun gaan vertellen wat ze goed moeten vinden
  2. In het akkoord is niet duidelijk gemaakt over welke terreinen het gaat als men spreekt van inadequate exploitatie.
  3. De FARC hebben zich er niet toe verplicht de gronden in hun bezit terug te geven aan de oorspronkelijke eigenaren. 
  4. er worden enorme uitgaven beloofd door de overheid in het kader van rurale ontwikkeling die hoogstwaarschijnlijk niet waar kunnen worden gemaakt. Destijds was minister van financiën Zuluaga zo eerlijk om dat punt te maken toen er een Ley de Victimas (herstelbetalingen) kwam . Er was geen geld voor. En het is onwaarschijnlijk dat dat geld er nu wel is. 
  5. De FARC krijgen gratis allerlei kanalen om uitzendingen te verzorgen 
  6. De FARC krijgen een zetel in de Nationale Kiesraad . Overigens lijkt mij dit bij deelname aan de politiek wel normaal. 
  7. De FARC krijgen een hoger budget voor hun politieke propaganda dan welke politieke partij dan ook
  8. Volledig in strijd met de Grondwet krijgen de FARC toegang tot de politiek. Immers art 122 verbiedt mensen die oorlogsmisdaden hebben begaan toegang tot het Congres. De tijden van Pablo Escobar keren dus terug. 
  9. De FARC krijgen 10 zetels in het Congres. Zonder verkiezingen.  
  10. De FARC ontkennen dat ze geld hebben verdiend aan de drugshandel en afpersingen. Of dat zo is wordt onderzocht. Zegt men. Maar dit geld is allang ondergebracht in andere handen. 
  11. Herstelbetalingen aan de slachtoffers van de FARC is voor rekening van de Staat.  De FARC draagt hier niets aan bij. Ze zouden bv 50% van hun salaris als congreslid kunnen afstaan. 
  12. De slachtoffers staan zeer zeker niet centraal in het akkoord. 
  13. De straffen voor de misdaden worden " Penas de restriccion de libertad de residencia" genoemd. Nadere invulling ontbreekt. Het Verdrag van Rome heeft het over opsluiting. 
  14. Gif spuiten als bestrijding van de drugsculturen wordt uitgesloten. Dat is winst voor de coca-boeren. 
  15. De FARC ontkennen enige banden te hebben met de drugshandel. 
  16. de zones waar de FARC zich terugtrekken zijn nabij de zones waar ze hun drugsvelden en hun invloed hebben    

Een dergelijk overzicht komt er niet voor de mensen die in oktober nog gaan stemmen. 
Het straatbeeld is wel dat Santos al gewonnen heeft voordat er een plebisciet plaatsvindt.  Mijn idee is al jaren hetzelfde gebleven: Santos gaat dat plebisciet winnen. Hij heeft de middelen en de media in handen. Maar ook ik kan het mis hebben natuurlijk. Vraag is wel hoeveel mensen het er voor over hebben om te gaan stemmen. 







zondag 18 september 2016

De reclame voor de Vrede


Hoe staat t eigenlijk met dat referendum, dat over de vrede gaat? Wel de mensen hebben het naar mijn mening meer over Santos en de belastingen en de inflatie. De inflatie is hoog en Santos is een waardeloze president.
Oh ja, die vrede met Timochenko en de zijnen . Daar zijn de media maar druk mee. Er is geen debat tussen de hoofdrolspelers van voor en tegenstanders: Uribe versus Santos. Ja, er zijn achtergrond - programma´s waar voor en tegenstanders met elkaar in discussie gaan. Maar dat zijn dus niet de programma´s waar de meeste Colombianen naar kijken. Colombianen zijn wel TV-kijkers . Maar dan vooral naar telenovelas . Mexicaanse telenovelas . Liefst met geweld en de nodige intriges.
Het nieuws kijken is hier geen ritueel a la NOS-journaal.
Maar zelfs op die journaals is het eigenlijk alleen het Santos-journaal. En omdat de meeste andere partijen ook voor de vrede zijn , zal je weinig weerstand horen van bv Uribe. Die krijgt hooguit 2 seconden en zelfs dat wordt afgebroken. De beste nieuwsvoorziening over Colombia is van Deutsche Welle en soms van TVE. Maar ook dat zijn geen zenders waar de mensen hier naar kijken.

Ook op straat zie je nu overal grote spandoeken, betaald door de regering, hangen met daarop 2 meter grote letters : SI  por la Paz. Dat is dus de campagne. Een eenzijdige campagne althans volgens de media , want dat er ook nog tegenstanders zijn, dat zie je in de berichtgeving niet of nauwelijks.

Zo moet je dat doen met een referendum, daar kunnen ze in Nederland en in Engeland nog heel veel van leren. Met Santos aan het roer was er geen Brexit. Gewoon de tegenstanders doodzwijgen en daar niet mee in debat gaan en vooral zorgen dat je de media stevig in handen hebt, zoals Santos.
Natuurlijk win je het niet alleen met de media en de propaganda.
Maar hier speelt nog wat anders een rol.
Allereerst : de overgrote meerderheid van de Colombianen hebben helemaal niks met de FARC. De FARC is van vroeger. Van de tijd van vóór Uribe. Dat speelt Santos in de kaart , want de mensen hebben nauwelijks weet van de ellende van de jaren 90 en tot zeg 2004. Je hebt hier een heel jonge bevolking . Dus mensen van zeg onder de 25 weten eigenlijk nauwelijks iets van vroeger toen de FARC het in Colombia de facto voor het zeggen had. Ja ze hadden het vóór Uribe de facto in grote delen van het land voor het zeggen. Buiten de steden. Maar dat is dus meer dan 12 jaar geleden.
En de mensen zijn over het algemeen kort, zo niet zeer kort van memorie. Ook in de ontwikkelde landen kan een presidentskandidaat rustig zijn eigen leugens in de schoenen van de andere kandidaat schuiven en daarmee wegkomen.


Minstens zo belangrijk is dat het grootste deel van de bevolking van Colombia , meer dan 70% , niet meer in de rurale gebieden leeft. Dus in de gebieden waar de FARC het lange tijd voor het zeggen had en soms nog heeft.  Je ziet vaak beelden van de guerrilla (ELN en FARC) in Catatumbo . Maar dat is een stukje van Norte de Santander waar guerrilla en coca-boeren het voor het zeggen hebben . Nog steeds . En daar wonen dus geen miljoenen mensen. De FARC heeft met haar politiek van ontvoeren, afpersen en vermoorden van mensen er voor gezorgd dat deze mensen naar de stad trokken en zodoende de rurale gebieden steeds leger gemaakt. Het resultaat zie je in de steden , Medellin voorop. Medellin heeft de meeste vluchtelingen . 80% van de bevolking bestaat uit vluchtelingen van de afgelopen 30 jaar. Deze mensen hebben een ander , veiliger en beter leven opgebouwd in de stad. Een stedelijke omgeving waar ze betere voorzieningen hebben en bovendien: geen last hebben van de FARC, ELN of ander gespuis. Wel van andere jongerenbendes , maar de veiligheid is hier grosso modo beter dan op het platteland.

Kortom: de vroegere slachtoffers zijn oud of dood , vermoord en familie van de slachtoffers zijn te oud om nog een stem te hebben. Ja natuurlijk zijn er ook mensen die nog wel kunnen vertellen hoe het zat met die ellende in de jaren 90 , toen hun dorp werd ingenomen door de FARC, Dat er honger geleden werd. Dat ze moesten vluchten etc.    Ik heb ze gezien hoor de dorpen waar de FARC was geweest en waar honderden mensen waren gevlucht. Verlaten huizen, overwoekerd door inmiddels grote planten. En later ook weer de terugkeer van de vluchtelingen , want het is je geboortegrond. Zeker als de bezetting van korte duur was. Niet iedereen keerde terug overigens. Want velen durven niet meer terug te keren. Kennisjes van me kwamen uit Turbo. Hadden huisje en stukje grond. Moesten vluchten. Konden weliswaar ook kiezen om te blijven, maar dan werden ze wel doodgeschoten.
Die hebben nu een ander beter leven opgebouwd in de stad. Heel moeizaam. De moeder alleen ( pa in Turbo vermoord) 7 dagen per week werken. Maar ze redden het. Teruggaan durven ze niet meer.

Het zijn individuele verhalen. Die mensen gaan niet stemmen.  Het is niet meer belangrijk , hun leven gaat nu over andere dingen. Zo gaat dat hier.
De FARC is niet meer in Medellin. Die is alleen nog in bepaalde gebieden. En daar zijn ze natuurlijk wel blij als ze van dat schorem af zijn, maar vaak is dat dus niet het geval, omdat ze opgaan in andere groepen.

In de steden zal er vooral vóór de vrede worden gestemd. De mensen die vóór zijn , zijn waarschijnlijk beter gemotiveerd dan de mensen die tegen zijn. En hebben er ook de middelen voor. Zijn niet gehandicapt, de meesten hebben ook geen geen morele bezwaren om moordenaars vrijuit te laten gaan en worden niet bedreigd door de FARC om voor te stemmen , en denken daarmee Colombia inderdaad een stapje op weg te brengen naar een land dat wat beter omgaat met de mensen. Want natuurlijk hebben Colombiaanse regeringen voortdurend het voorbeeld gegeven hoe niet om te gaan met de eigen bevolking. De falsos positivos voorop. En misschien is dat dan de echte motivatie voor mensen om vóór die vrede te stemmen: de hoop dat Colombianen tot iets beters in staat zijn dan elkaar ontvoeren, afpersen en vermoorden. Tegen beter weten in , zeggen ze dan, want erg positief zijn ze daar niet over.