donderdag 16 maart 2017

Werken en wonen in Colombia: deel 2 wonen


Op 12 februari heb ik een blog geschreven over werken in Colombia . Immers daar krijg ik relatief veel vragen over. Over dat wonen is men dan kennelijk al uit (?).
Je hebt nu eenmaal die prikkel om het eens lekker ver weg te zoeken. Weg van al die ellende in Nederland . Naar een zonnig en warm land met een tropisch temperament.
Toch zijn er wel punten van aandacht . Niet zozeer de praktische zaken (visum, cedula , wat kost het , je paklijst etc) , maar hier de gevoelsmatige zaken.  Het Waarheen en het Waarvoor om onze Mieke Telkamp er maar eens bij te halen.  Die hoor ik hier trouwens nooit . Gelukkig maar.

Waar ga je wonen? 
Weg van die koude winters die in oktober beginnen en ergens in april eindigen.  Maar warm is het hier op dit moment helemaal niet. En dit is Medellin. De stad van de eeuwige lente waar het nu elke dag regent.
Desondanks : als het om het klimaat gaat , dan is Medellin een uitstekende stad om te wonen. Niet te warm (Cartagena, Cali ) en niet te fris , Bogotà.
Maar ook hier kan het flink plenzen en het lijkt wel dat als je hier langer woont je die hogere temperatuur normaal gaat vinden. Het is hier overdag gemiddeld in de stad rond de 27 graden. Het hele jaar door.
Ik woon wat hoger en dat scheelt vlug een graad of 3 a 4. En nu is het pakweg 21 graden. Tja hier noemen ze dit winter als het zo koud is en regent.
Ga je in Guarne of Marinilla wonen dan is het nog frisser. Maar  een trui of een jack doet wonderen. En een kachel misschien. Ik ken sommige mensen die daar niet zonder een kachel zouden gaan wonen.
Bogotà is nog frisser. Dan zit je weer een stuk hoger. Want de temperatuur wordt hier niet bepaald door hoe zuidelijk je woont .  Hoe hoger in de bergen,  hoe kouder.

Veiligheid
Ik denk dat het altijd goed is om te bedenken dat het in Colombia een stuk onveliger is dan in Nederland. Ondanks die vrede met de FARC. Het is wel een stuk veiliger dan dat het vroeger was in de jaren 90. Maar het niveau van geweld is hier zeer hoog, zeker vergeleken met de oase van vrede en rust in Nederland.  Ga dus in een barrio wonen die niet al te goedkoop is. Want hoe groter de armoede, hoe groter de onveiligheid. Die relatie is er duidelijk wel.

Stad of platteland
Allereerst: het is een misverstand te denken dat het platteland veiliger is dan de stad.  Ik ken heel veel mensen die het platteland ontvlucht zijn juist vanwege de onveiligheid.
Het platteland is erg mooi en vaak met veel schonere lucht dan in de stad. De milieuvervuiling in de stad , zeker in Medellin, is groot.  De vieze bedrijven staan nog steeds in de stad. Regelgeving is er soms wel, maar niemand houdt zich eraan. Schone auto`s zijn er wel, zelfs elektrische fietsen heb ik gezien. Maar de luchtvervuiling is groot en neemt alleen maar toe. En dan maakt het niet zo gek veel uit of je in een arme of een dure buurt woont.
Maar de voorzieningen op het platteland zijn vaak minder goed dan in de stad. Geen schoon drinkwater, of geen internet, geen gas . Of geen bereik met je mobiele telefoon, Tja dan zit je helemaal met de gebakken peren.    Gezondheidszorg is soms erg moeilijk te bereiken. En bv een geld-automaat. In een grote stad staan overal van die flappentappen. Maar ga je naar een dorp in de buurt dan ben je afhankelijk van een paar van die automaten en banken. Of op een finca moet je de auto pakken.

Waarom hier wonen? 
Ik heb al weer een lange tijd geleden een enquete gehouden onder Nederlanders in Colombia hierover.
Veelal heeft het wonen hier  te maken met de partner die hier vandaan komt. 
En dan kan het voor die partner lastig zijn om in Nederland gepast werk te vinden. De Colombiaanse opleiding wordt in Nederland niet geaccepteerd en  bovendien heb je het probleem met de taal.
Anderszins zijn er mensen die hier zijn gaan wonen om Colombia te leren kennen, bij de roots te wonen (geadopteerd )  en/of wat anders te proberen. Wellicht niet met het oogmerk hier het hele leven te blijven. Dat kan ook. Maar bedenk wel: je zal je leven toch enigszins moeten plannen om niet in een positie te belanden die je achteraf nooit gewild hebt. Hou er altijd rekening mee dat je na zeg 5 of 10 jaar op andere gedachten komt en toch weer teruggaat. Doe je dat niet, ook goed , maar kies daar dan wel bewust voor .
Laten we wel wezen: niet voor niets komen de meeste migranten graag naar Nederland . Wij hebben het geluk dat we in één van de rijkste landen ter wereld geboren zijn. En in een land waar vrijwel alles van de wieg tot het graf is geregeld.  Klagen over Rutte en zo mag , maar na een paar jaar Colombia weet je heus wel , dat er in Colombia nog wel het één en ander aan ontbreekt.

Waarom teruggaan? 
De ervaring leert dat de meeste mensen die hier wonen na enige jaren  weer terug gaan naar Nederland. Een ervaringsdeskundige vertelde me dat de meesten hier hooguit 2 jaar blijven (met het idee voor altijd) en dan weer terugkeren naar Nederland.
Dat kan zijn omdat het land tegenvalt .  Je zal moeten wennen aan de andere cultuur hier. Dat tropische temperament kan ook inhouden dat de luidsprekers van de buren op straat staan , om gezellig te dansen. Dat is leuk als je op vakantie bent en je gelijk in een goede vrolijke stemming geraakt met je buurman. Maar misschien wil je ook eens een boek lezen. Ik ken ook iemand die hier 3 maanden was en me vertelde dat hij nooit meer terugging naar Colombia, vanwege de herrie. Voor de goede orde: hij was in Bogotá en Italiaan , getrouwd met een Colombiaanse. En hij las geen boeken,
En natuurlijk kan dat werken hier erg tegenvallen , zoals ik eerder heb beschreven. Investeren in Colombia is en blijft risicovol. Daar helpt de vrede met de FARC weinig aan.  Tijdje terug naar een Amerikaan (ondernemer) die is weggegaan vanwege de onveiligheid, bij la Ceja  (Oost-Antioquia), zeker geen slechte regio , maar op micro-niveau pakt dat allemaal soms wat anders uit.
 
Tussen twee werelden
Een Marokkaanse vriend uit Meknes , jurist en schrijver,  beschreef me eens hoe hij zich in Nederland voelde.  Ja hij voelde zich wel thuis . Maar zei hij: ik zit tussen 2 werelden in. Aan de ene kant Marokkaan en aan de andere kant Nederlander. Net als Aboutaleb geen enkel taalprobleem: hij sprak vloeiend Arabisch, Frans en Nederlands.    
En zo is dat hier ook. Tussen twee werelden.  Colombiaans en Nederlands door elkaar.   Kennis van beide culturen , met alle positieve en negatieve aspecten daarvan. Dat is wennen.  
Ik vind dat het mijn leven heeft verrijkt. En dat is dan de winst. 


dinsdag 14 maart 2017

Mogen wij stemmen in Colombia ?


Ja: als buitenlands ingezetene met een cedula mogen we stemmen in Colombia . Althans we mogen stemmen voor gemeenteraden en burgemeesters.
We mogen dus niet stemmen voor de president (of tegen) of voor het Congres en ook niet voor de gouverneur of de Vergadering van het Departement.
Ik maak er geen geheim van in de blog dat ik de huidige burgemeester van Medellin een fine peer vind . Waarschijnlijk had ik niet op hem gestemd, want de ervaring leert dat ik altijd spijt heb van de uitgebrachte stem.  Dus had ik waarschijnlijk op iemand gestemd , waarvan achteraf zou blijken dat hij tot over zijn oren in Odebrecht zat.

Eigenlijk is het hier net zo als in Nederland waar buitenlanders ook alleen voor de gemeenteraad mogen stemmen. In Nederland nog niet voor de burgemeester , want die wordt nog steeds benoemd in een achteraf-kamertje.  

Bij de vorige verkiezingen deden ca 1600 buitenlanders in heel Colombia mee.

De volgende gelegenheid om (lokaal) te gaan stemmen is in 2019 . Dus nog even geduld.





maandag 13 maart 2017

Presidentieel systeem



Turkije wil overgaan op het presidentieel systeem. Afschaffing van de premier. Meer macht naar de President.

In de meeste Amerikaanse landen is sprake van een presidentieel systeem. Gekozen president , die veel macht heeft.
In Colombia wordt de president gekozen in hetzelfde jaar als het Parlement (hier het Congres) .
Dat betekent dus dat als bv Timochenko de presidentsverkiezingen wint en de FARC de meerderheid in het Congres dat we dan met de gebakken peren zitten. Vooral als dan ook nog 2/3 van de zetels in het Parlement in handen komt van de communisten. Voor je het weet zit er dan dus een sigaren rokende snorremans in het Palacio die alle tegenstanders tegen de muur zet.
Goed zo ver is het nog niet , maar dat is wel een mogelijkheid. In Venezuela weten ze alles van die Chavez en die buschauffeur. En zie er maar eens van af te komen.

In de Verenigde Staten liggen de zaken weer ietsje anders. Wel een presidentieel systeem , maar het Congres wordt 2 jaar na de presidentsverkiezingen opnieuw gekozen. Goede kans dat dan de Republikeinen en Trump een toontje lager moeten zingen. Dat is met Obama ook gebeurd en met Bush (2006) met Clinton , Reagan (1986).
Maar Colombia is niet de Verenigde Staten. Er zijn belangrijke verschillen. Net als in Turkije is de pers hier voor een groot deel in handen van Santos , of hij heeft er grote invloed op. Zijn macht strekt zich ook uit naar de regio. Belastinggelden worden voor een belangrijk deel centraal verdeeld , dus alle burgemeesters en gouverneurs zeiden dat ze voor de Vrede van Santos waren. Of ze ook werkelijk in het stemhokje Santos trouw bleven is de vraag. Ik heb zo mijn twijfels en niet zonder reden.
Er is hier wel sprake van vrije pers. Er zijn krantjes en sociale media die niet aan banden worden gelegd (waarvoor mijn dank) . Wat dat aangaat steekt Colombia in gunstige zin af ten opzichte van andere Latijns Amerikaanse landen (Cuba, Venezuela, Ecuador).

Overeenkomsten met het door Erdogan gewenste systeem zijn er dus volop, maar belangrijke verschillen zijn er ook. De oppositie wordt niet gemarteld in de gevangenis bijvoorbeeld. Ook de terroristen komen levend uit de gevangenis , niet zoals in Cuba of Venezuela. En het gevangenzetten van mensen gebeurt op juridische gronden. Natuurlijk met uitzondering van de moordenaars van de FARC, die niet voor de rechter behoeven te verschijnen, maar voor een waarheidscommissie. En ze zeggen dat dat allemaal eerlijk gaat gebeuren. Door wie, welke straf en hoe lang ? Ook militairen met de falsos positivos komen ervoor in aanmerking .



 





woensdag 8 maart 2017

Hoe sterk is de niet zo eenzame fietser . Niet .



Klein bericht , maar de krant besteed er wel veel aandacht aan. Een fietser doodgereden. Door een vrachtwagen , op de San Juan . Het gebeurt regelmatig tegenwoordig want er komen ook meer fietsers op en ook naast de weg, op het voetpad, op de busbaan,  op de verkeerde weghelft. Kortom je kan ze overal onverwacht zien opduiken.
Gezond is het beslist niet om hier te fietsen. De vuile lucht die je inademt op de fiets is veel gevaarlijker , dan de gezonde beweging die je maakt .

Het verkeer is soms een gekkenhuis. Nou ja soms : iedere dag , maar niet overal. En het aantal fietsers neemt toe. In principe zijn deze mensen in een kwetsbare positie. Maar het lijkt wel alsof ze zich dat niet bewust zijn. Ze rijden gewoon midden op de weg . Erger nog: vorige week stond er een ouwe man op een fiets links van me bij het stoplicht. En toen het op groen sprong maakte hij een plotselinge zwaai voor mijn auto om rechtsaf te slaan. Ik hou rekening met dit soort desperados want zo zijn er legio van hier. Levensmoe kennelijk,  Een paar honderd meter verderop een vrouw op een fiets. Middelbare leeftijd , zag er niet uit alsof ze net uit een inrichting voor geestelijk gehandicapten was ontsnapt , maar die fietst midden op een drukke weg waar auto`s en brommers rustig 80 km per uur rijden.  Toen ik toeterde keek ze wel om , maar met een gezicht van " Waarom toetert U ? Ik rij toch netjes op het midden van de straat?  Met een slakkengangetje van ca 3 km per uur. Ze had ook kunnen gaan lopen.
Allemaal op dezelfde dag , dezelfde rit.

Soms denk ik wel eens aan een dashboard-cam . Dan zie je hoe "interessant" , om het maar eens eufemistisch te beschrijven,  de mensen in het verkeer hier zijn.  Voer voor psychologen.

De oranje envelop

Ik lees nu dat er iemand nog met spanning iedere dag in Rio naar zijn brievenbus loopt. Of die oranje envelop er al in ligt.
Wel van dat soort spanning heb ik gelukkig geen last. De kans dat die spullen bij mij op tijd aankomen waren ca 30 a 40% , als ik afga op mijn ervaring met de post in Colombia.
Iets wat we in West Europa al in de 19e eeuw al aardig hadden georganiseerd is hier nog steeds  een onbekend verschijnsel. Zelf de postbodes zijn onbetrouwbaar.
Maar daarover moet je niet gestresst raken in Colombia. Dan is iedere dag hier verblijven een drama. Post ontvangen uit Europa is een klein feestje, want dat is hier altijd een klein wonder.

Het wordt wel tijd dat ze in Den Haag een beetje met de tijd meegaan en stemmen via email of bv Mijn Overheid mogelijk gaan maken. Dat  zo organiseren buiten de lokale PTT om, kost veel tijd en geld.

Bedenk ook dat er steeds meer mensen internationale banen hebben. Bedrijven zijn mobieler geworden, mensen ook. En dat zijn moslims en mexicanen en ook henken en ingrids. En bedenk dat alles makkelijker moet worden. Voor 65plusser die niet met de rollator de deur uitgaan om op Henk te stemmen. En voor de millennial die op Facebook 100 likes geeft aan Jesse maar het vertikt om de fiets te pakken naar het stemlokaal.

dinsdag 7 maart 2017

Goed nieuws voor de snuivers



Santos is vooral een prima president voor allen die cocaïne consumeren of die er geld mee verdienen.
Colombia staat weer nummer één in de wereld als het gaat om de productie van en handel in cocaïne. En de productie neemt de laatste jaren zienderogen toe. In 2016 is de verbouw van coca met ruim 40% toegenomen. Zie hier het artikel : http://www.eltiempo.com/mundo/ee-uu-y-canada/informe-de-ee-uu-sobre-cultivos-ilicitos-en-colombia-2016/16832611

De prijs van de cocaïne is heel stabiel gebleven de afgelopen tijd: de vrede met de FARC heeft geen enkele invloed gehad op de wereldhandel in cocaïne.

In de tijd van Uribe (toen was geluk nog gewoon) was Perú de grootste producent van het spul.
Een paar jaar Santos en zie hier het resultaat:  Colombia is weer het land van het witte goud.

Belangrijkste reden van deze ontwikkeling is dat de bestrijding van de coca-plantages met landbouwgif is gestopt door Santos. De FARC hadden zo hun klachten gespuid erover. Logisch : de cocaïne was een belangrijk verdien model voor de FARC. De FARC had ook het grootste deel van de cocaïnehandel in de wereld in handen. 60 a 70 %. Hun winst  wordt geschat op 1 a 1.5 miljard dollar per jaar. Alleen voor de coke- Ze dien ook in goud, coltran,  afpersing en betaalde moorden. Allemaal voor het goede doel.

Dus mocht U een snuifje nemen dan bent U er voor 60% zeker van dat U indirect de FARC ermee heeft gefinancierd. En natuurlijk ook andere criminele bendes. Maar wat let : we kopen altijd een lot van de Postcode loterij en die sturen dat geld allemaal naar die arme indiaantjes in Colombia.




woensdag 1 maart 2017

Whatsapp watsdat leuk

Het verkeer in Medellin is een apart verhaal.  Is de baan vrij dan worden makkelijk snelheden behaald van 70 a 80 km per uur. En soms wel 100. Door brommers.
Auto's ook. Dus als je zoals ik dan weer eens in Nederland rond tuft, dan is de kans groot dat je een regen aan verkeersboetes krijgt, Want 50 km per uur is een snelheid die hier niemand rijdt. Hooguit hele oude wagens met 90 jarige bestuurders die al vergeten zijn waar ze heen moeten al voordat ze de auto gestart hadden.

Maar bij een stoplicht dat op groen springt, blijven alle auto ' s en brommers secondenlang staan. Niet 1 seconde . Nee hoor 5 volle seconden. Waarom? Omdat ze nog even moeten appen dat ze weggaan omdat het stoplicht op groen staat.

En zo zie je maar weer : in Medellin is altijd wat te doen. Soms staat het stoplicht op rood en dan opeens staat het  op groen.