Chávez door de bocht

Onze vriendelijk vriend de buurman heeft weer eens een uurtje vrijgemaakt om wat interessante dingen te doen. Dus niet de hele dag golven, zwemmen en wat met de vrouwtjes spelen. Hoewel met een prostaatkanker .. OOOOHH wat erg, dat zijn geen leuke grapjes. Ik zal t niet meer doen. Ik had nog zo beloofd dit jaar me te gedragen en niet zomaar alles te schrijven. Maar het kwam er zomaar uit.

Chávez had ook weer goede voornemens voor 2012 en dus benoemde hij één van de grootste drugsbazen van Venezuela tot Minister van Defensie. Meneer Henry Rangel Silva,Hij zal het land nauwelijks uit kunnen vermoed ik. Alleen andere lugubere staten kan ie bezoeken, Belarus, Noord-Korea,Iran.
Als Hans Hillen op een onverwacht moment met die man op een foto gezet kan worden: DOEN !!! Leuk om die foto op groot formaat op te hangen in het vergaderkamertje van de toekomstige CDA eind dit jaar na de verkiezingen. Voor de 2 resterende CDA-kamerleden (Verhagen en Hillen) een leuke herinnering. Om onze vingers bij af te likken.

Het werd vanavond op TVE werd er aandacht besteed aan de benoeming van deze drugs-generaal.

Hier een bericht in El Colombiano.
Ook in Spanje werd het besluit nogal kritisch ontvangen. Op zijn zachtst gezegd.
Deze meneer Rangel is gewoon een ordinaire drugsbaas en is (dus) ook heel erg goed bevriend met Timochenko. Timochenko is de huidige leider van de FARC, die hoogstwaarschijnlijk zich schuilhoudt ergens in Venezuela.


Als Uribe nog in de "Casa de Nariño" zou zitten, dan was er gelijk een grote speech door onze Alvaro gehouden om Chávez te waarschuwen dat daarmee de relaties op het spel worden gezet. Relaties die al zo slecht waren.
Ik was niet onder de indruk van het resultaat van de buitenlandse politiek van Uribe. Binnenlands wel: de veiligheid was behoorlijk verbeterd.
Maar zijn continue gefoeter tegen Chávez (hoe terecht ook) leverde weinig op. Chávez bleef gewoon zitten en hij zit er nog. En ondanks allerlei peilingen zie ik hem volgend jaar gewoon winnen. Tenzij...
En voor de mensen in het grensgebied was het beleid van Uribe een drama, want hen werd door de troepen van Chávez hun broodwinning in Venezuela onmogelijk gemaakt.

Santos zal er geen of weinig aandacht aan besteden. Het is een interne zaak voor Venezuela. Hij zal ook niet de relatie van de Venezolaanse regering met de FARC gaan becommentariëren. En Chávez zal zich ook niet meer bemoeien met de interne zaken van Colombia. Zo is afgesproken en tot op heden weet onze allerbeste vriend uit Caracas zich daaraan te houden.

Venezuela is voor de Colombiaanse bedrijven onbelangrijk geworden. Er was in 2011 meer handel met Nederland dan met Venezuela.
En dat weerspiegelt het klimaat tussen beide landen, ofwel beter gezegd : tussen Colombia en Chávez. Want de Leider bepaalt wat er zoal gekocht en verkocht mag worden, zoals dat in een Socialistische Staat behoort.