zondag 25 november 2012

Demonstraties en demonstraties


Vandaag was er een dag om te demonstreren. Maar de ene demonstratie is de andere niet.

Allereerst waren er, hoe kan het, in allerlei grote steden, demonstraties tegen de uitspraak van Den Haag. Noem het woord Den Haag werkt als een rode lap op een stier tegenwoordig. Wees dus voorzichtig als je zegt dat je uit Nederland komt. Want dat is dat land waar die uitspraak is gedaan waarbij Colombia een stuk zee is kwijtgeraakt.

Op de TV zag je dus een demonstratie in Noord-Bogotá van een stel keurig uitziende mensen. Niet dat die niet mogen demonstreren. Maar het waren geen vissers., Ik vroeg me af of ze ooit gedacht hadden dat ze gingen demonstreren voor een stelletje vissers met roeibootjes die nu opeens tientallen kilometers uit de kust willen gaan.
En zo was het ook in andere steden. Wie gaat er nou op zo´n mooie zonnige en warme dag met een protestbord lopen voor mensen op een ver weggelegen eiland. Ik zie hier verder nooit demonstraties voor vissers.  En dat zijn vissers die het eigenlijk helemaal niet zo slecht hebben, vergeleken met die andere vissers in bv Choco. De Indianen in Choco, die geen vis meer kunnen eten, omdat ze vergiftigd zijn door het mercurium van de goudwinners.
Ik geloof niet dat die mensen daar de straat voor op gaan. Nee, zelfs in de "blanke" dorpen daar vlakbij zag ik weinig betrokkenheid van de mensen daar met die arme vissers 10 kilometer verderop, die hun kinderen niet genoeg te eten konden geven.
Honderden demonstranten dus. Nou, dan hebben we misschien het verstand weer terug.


Een andere demonstratie vandaag was de demonstratie tegen het geweld tegen de vrouw.
Cijfers zijn altijd moeilijk te geven vind ik. In Antioquia zijn er nu tot op heden 201 vrouwen vermoord. Maar eigenlijk steekt dat schril af tegen het aantal vermoorde mannen dat een veelvoud daarvan is.
Maar toegegeven: het geweld door mannen tegen vrouwen is berucht. En als je hier woont is de kans groot, dat je daar direct of indirect mee geconfronteerd wordt. Vaak uit jaloezie. En het begint eigenlijk al op het moment dat ze een kind verwekt hebben. De man heeft vaak niet zoveel trek in huisje-boompje-beestje. Nou dat beestje misschien wel, omdat hij toch graag de beest wil blijven uithangen.
Ze beginnen vaak al rond hun 15e-16e. Met als gevolg veel gebroken gezinnen. En veel jaloerse mannen, want het meisje wil ook wat meer op die leeftijd. En dat accepteert de knul weer niet dus die komt lazarus thuis en slaat het meisje in elkaar. Bijvoorbeeld.
Hier wordt trouwens ook met bijtend zuur gegooid (in het gezicht) naar vrouwen.

Die demonstraties waren wel groot. In veel steden kwamen er duizenden mensen op de been. Terecht.
Overigens zijn niet alleen vrouwen het slachtoffer, vaak zijn dan ook de kinderen de dupe. Het aantal verslaafde mannen is heel groot en ze geven ook niks om hun kinderen. Worden als oud vuil behandeld, krijgen ook klappen. Soms komt het kind dan op straat terecht, de straat als vluchthaven . Ja ook dat.
En vaak wordt het kind (of kinderen) opgevangen door de oma. Ook niet altijd geweldig, want die zit dus opeens met een kind, 24 uur per dag en 7 dagen per week  met alle nodige spanningen. Wie onderhoudt het, de opvoeding die niet gebeurt, want de oma is ook niet altijd die aardige oma die je zou wensen. Soms is die ook drugsverslaafd, in de schulden of met andere problemen. Vaak ook ontbreek ook bij de oma  een man in huis.

En zo komt het dat een organisatie als Ciudad Don Bosco in Medellin zo belangrijk  is. En de ICBF natuurlijk.


Violencia contra la mujer es uno de los problemas sociales más graves | ELESPECTADOR.COM