donderdag 20 april 2017

Alarm vanwege Venezuela

Colombia verwacht 1 miljoen vluchtelingen uit Venezuela. Aldus Benedetti, partido de la U. En hij kreeg gelijk. 

vrijdag 14 april 2017

Het syndroom van Heintje Davids


Ik kom weer even terug om nogmaals afscheid te nemen.  Momenteel betekent dat , dat de oude blogs weer op de site staan . Niet allemaal. Het is een selectie.


Veel leesplezier.


donderdag 30 maart 2017

Het Einde


Aanstaande zaterdag gaat de blog uit de lucht.

8 jaar lang heb ik stukjes geschreven over Colombia. En met plezier. De reacties waren over het algemeen hartverwarmend. Daarvoor mijn dank.

Destijds ben ik begonnen met de blog omdat een kennisje van me vroeg vrienden en kennissen op de hoogte te houden van mijn leven hier. En dat groeide snel uit tot een blog met een veel grotere kring aan lezers dan ik me had voorgesteld toen ik eraan begon. Natuurlijk was ook de erbarmelijke kwaliteit van de Nederlandse journalistiek over Colombia mede aanleiding tot het maken van de blog. Partijdig en totaal ongeïnteresseerd , behalve dan als het over Pablo Escobar en Tanja Nijmeijer met haar FARC ging . En dat is altijd zo gebleven.
Hierna zullen jullie het moeten doen met de verslaggevers van de NOS en wat de Nederlandse journalistiek naar Zuid-Amerika uitzendt.  En dat resulteert meestal in slechte kwaliteit. Dat is wel een constante gebleven.
Als je het Spaans enigszins beheerst raad ik je aan naar TVE- noticias te kijken.  Die zijn over het algemeen goed geînformeerd en je wordt niet lastiggevallen met propaganda uit een bepaalde hoek. Deutsche Welle is ook erg goed.

Wellicht dat ik deze blog nog gebruik om een bloemlezing uit de blog erop te zetten van de afgelopen 8 jaar.

¡Adios!



Bij Amalfi, Antioquia

donderdag 16 maart 2017

Werken en wonen in Colombia: deel 2 wonen


Op 12 februari heb ik een blog geschreven over werken in Colombia . Immers daar krijg ik relatief veel vragen over. Over dat wonen is men dan kennelijk al uit (?).
Je hebt nu eenmaal die prikkel om het eens lekker ver weg te zoeken. Weg van al die ellende in Nederland . Naar een zonnig en warm land met een tropisch temperament.
Toch zijn er wel punten van aandacht . Niet zozeer de praktische zaken (visum, cedula , wat kost het , je paklijst etc) , maar hier de gevoelsmatige zaken.  Het Waarheen en het Waarvoor om onze Mieke Telkamp er maar eens bij te halen.  Die hoor ik hier trouwens nooit . Gelukkig maar.

Waar ga je wonen? 
Weg van die koude winters die in oktober beginnen en ergens in april eindigen.  Maar warm is het hier op dit moment helemaal niet. En dit is Medellin. De stad van de eeuwige lente waar het nu elke dag regent.
Desondanks : als het om het klimaat gaat , dan is Medellin een uitstekende stad om te wonen. Niet te warm (Cartagena, Cali ) en niet te fris , Bogotà.
Maar ook hier kan het flink plenzen en het lijkt wel dat als je hier langer woont je die hogere temperatuur normaal gaat vinden. Het is hier overdag gemiddeld in de stad rond de 27 graden. Het hele jaar door.
Ik woon wat hoger en dat scheelt vlug een graad of 3 a 4. En nu is het pakweg 21 graden. Tja hier noemen ze dit winter als het zo koud is en regent.
Ga je in Guarne of Marinilla wonen dan is het nog frisser. Maar  een trui of een jack doet wonderen. En een kachel misschien. Ik ken sommige mensen die daar niet zonder een kachel zouden gaan wonen.
Bogotà is nog frisser. Dan zit je weer een stuk hoger. Want de temperatuur wordt hier niet bepaald door hoe zuidelijk je woont .  Hoe hoger in de bergen,  hoe kouder.

Veiligheid
Ik denk dat het altijd goed is om te bedenken dat het in Colombia een stuk onveliger is dan in Nederland. Ondanks die vrede met de FARC. Het is wel een stuk veiliger dan dat het vroeger was in de jaren 90. Maar het niveau van geweld is hier zeer hoog, zeker vergeleken met de oase van vrede en rust in Nederland.  Ga dus in een barrio wonen die niet al te goedkoop is. Want hoe groter de armoede, hoe groter de onveiligheid. Die relatie is er duidelijk wel.

Stad of platteland
Allereerst: het is een misverstand te denken dat het platteland veiliger is dan de stad.  Ik ken heel veel mensen die het platteland ontvlucht zijn juist vanwege de onveiligheid.
Het platteland is erg mooi en vaak met veel schonere lucht dan in de stad. De milieuvervuiling in de stad , zeker in Medellin, is groot.  De vieze bedrijven staan nog steeds in de stad. Regelgeving is er soms wel, maar niemand houdt zich eraan. Schone auto`s zijn er wel, zelfs elektrische fietsen heb ik gezien. Maar de luchtvervuiling is groot en neemt alleen maar toe. En dan maakt het niet zo gek veel uit of je in een arme of een dure buurt woont.
Maar de voorzieningen op het platteland zijn vaak minder goed dan in de stad. Geen schoon drinkwater, of geen internet, geen gas . Of geen bereik met je mobiele telefoon, Tja dan zit je helemaal met de gebakken peren.    Gezondheidszorg is soms erg moeilijk te bereiken. En bv een geld-automaat. In een grote stad staan overal van die flappentappen. Maar ga je naar een dorp in de buurt dan ben je afhankelijk van een paar van die automaten en banken. Of op een finca moet je de auto pakken.

Waarom hier wonen? 
Ik heb al weer een lange tijd geleden een enquete gehouden onder Nederlanders in Colombia hierover.
Veelal heeft het wonen hier  te maken met de partner die hier vandaan komt. 
En dan kan het voor die partner lastig zijn om in Nederland gepast werk te vinden. De Colombiaanse opleiding wordt in Nederland niet geaccepteerd en  bovendien heb je het probleem met de taal.
Anderszins zijn er mensen die hier zijn gaan wonen om Colombia te leren kennen, bij de roots te wonen (geadopteerd )  en/of wat anders te proberen. Wellicht niet met het oogmerk hier het hele leven te blijven. Dat kan ook. Maar bedenk wel: je zal je leven toch enigszins moeten plannen om niet in een positie te belanden die je achteraf nooit gewild hebt. Hou er altijd rekening mee dat je na zeg 5 of 10 jaar op andere gedachten komt en toch weer teruggaat. Doe je dat niet, ook goed , maar kies daar dan wel bewust voor .
Laten we wel wezen: niet voor niets komen de meeste migranten graag naar Nederland . Wij hebben het geluk dat we in één van de rijkste landen ter wereld geboren zijn. En in een land waar vrijwel alles van de wieg tot het graf is geregeld.  Klagen over Rutte en zo mag , maar na een paar jaar Colombia weet je heus wel , dat er in Colombia nog wel het één en ander aan ontbreekt.

Waarom teruggaan? 
De ervaring leert dat de meeste mensen die hier wonen na enige jaren  weer terug gaan naar Nederland. Een ervaringsdeskundige vertelde me dat de meesten hier hooguit 2 jaar blijven (met het idee voor altijd) en dan weer terugkeren naar Nederland.
Dat kan zijn omdat het land tegenvalt .  Je zal moeten wennen aan de andere cultuur hier. Dat tropische temperament kan ook inhouden dat de luidsprekers van de buren op straat staan , om gezellig te dansen. Dat is leuk als je op vakantie bent en je gelijk in een goede vrolijke stemming geraakt met je buurman. Maar misschien wil je ook eens een boek lezen. Ik ken ook iemand die hier 3 maanden was en me vertelde dat hij nooit meer terugging naar Colombia, vanwege de herrie. Voor de goede orde: hij was in Bogotá en Italiaan , getrouwd met een Colombiaanse. En hij las geen boeken,
En natuurlijk kan dat werken hier erg tegenvallen , zoals ik eerder heb beschreven. Investeren in Colombia is en blijft risicovol. Daar helpt de vrede met de FARC weinig aan.  Tijdje terug naar een Amerikaan (ondernemer) die is weggegaan vanwege de onveiligheid, bij la Ceja  (Oost-Antioquia), zeker geen slechte regio , maar op micro-niveau pakt dat allemaal soms wat anders uit.
 
Tussen twee werelden
Een Marokkaanse vriend uit Meknes , jurist en schrijver,  beschreef me eens hoe hij zich in Nederland voelde.  Ja hij voelde zich wel thuis . Maar zei hij: ik zit tussen 2 werelden in. Aan de ene kant Marokkaan en aan de andere kant Nederlander. Net als Aboutaleb geen enkel taalprobleem: hij sprak vloeiend Arabisch, Frans en Nederlands.    
En zo is dat hier ook. Tussen twee werelden.  Colombiaans en Nederlands door elkaar.   Kennis van beide culturen , met alle positieve en negatieve aspecten daarvan. Dat is wennen.  
Ik vind dat het mijn leven heeft verrijkt. En dat is dan de winst. 


dinsdag 14 maart 2017

Mogen wij stemmen in Colombia ?


Ja: als buitenlands ingezetene met een cedula mogen we stemmen in Colombia . Althans we mogen stemmen voor gemeenteraden en burgemeesters.
We mogen dus niet stemmen voor de president (of tegen) of voor het Congres en ook niet voor de gouverneur of de Vergadering van het Departement.
Ik maak er geen geheim van in de blog dat ik de huidige burgemeester van Medellin een fijne peer vind . Waarschijnlijk had ik niet op hem gestemd, want de ervaring leert dat ik altijd spijt heb van de uitgebrachte stem.  Dus had ik waarschijnlijk op iemand gestemd , waarvan achteraf zou blijken dat hij tot over zijn oren in Odebrecht zat.

Eigenlijk is het hier net zo als in Nederland waar buitenlanders ook alleen voor de gemeenteraad mogen stemmen. In Nederland nog niet voor de burgemeester , want die wordt nog steeds benoemd in een achteraf-kamertje.

Bij de vorige verkiezingen deden ca 1600 buitenlanders in heel Colombia mee.

De volgende gelegenheid om (lokaal) te gaan stemmen is in 2019 . Dus nog even geduld.





maandag 13 maart 2017

Presidentieel systeem



Turkije wil overgaan op het presidentieel systeem. Afschaffing van de premier. Meer macht naar de President.

In de meeste Amerikaanse landen is sprake van een presidentieel systeem. Gekozen president , die veel macht heeft.
In Colombia wordt de president gekozen in hetzelfde jaar als het Parlement (hier het Congres) .
Dat betekent dus dat als bv Timochenko de presidentsverkiezingen wint en de FARC de meerderheid in het Congres dat we dan met de gebakken peren zitten. Vooral als dan ook nog 2/3 van de zetels in het Parlement in handen komt van de communisten. Voor je het weet zit er dan dus een sigaren rokende snorremans in het Palacio die alle tegenstanders tegen de muur zet.
Goed zo ver is het nog niet , maar dat is wel een mogelijkheid. In Venezuela weten ze alles van die Chavez en die buschauffeur. En zie er maar eens van af te komen.

In de Verenigde Staten liggen de zaken weer ietsje anders. Wel een presidentieel systeem , maar het Congres wordt 2 jaar na de presidentsverkiezingen opnieuw gekozen. Goede kans dat dan de Republikeinen en Trump een toontje lager moeten zingen. Dat is met Obama ook gebeurd en met Bush (2006) met Clinton , Reagan (1986).
Maar Colombia is niet de Verenigde Staten. Er zijn belangrijke verschillen. Net als in Turkije is de pers hier voor een groot deel in handen van Santos , of hij heeft er grote invloed op. Zijn macht strekt zich ook uit naar de regio. Belastinggelden worden voor een belangrijk deel centraal verdeeld , dus alle burgemeesters en gouverneurs zeiden dat ze voor de Vrede van Santos waren. Of ze ook werkelijk in het stemhokje Santos trouw bleven is de vraag. Ik heb zo mijn twijfels en niet zonder reden.
Er is hier wel sprake van vrije pers. Er zijn krantjes en sociale media die niet aan banden worden gelegd (waarvoor mijn dank) . Wat dat aangaat steekt Colombia in gunstige zin af ten opzichte van andere Latijns Amerikaanse landen (Cuba, Venezuela, Ecuador).

Overeenkomsten met het door Erdogan gewenste systeem zijn er dus volop, maar belangrijke verschillen zijn er ook. De oppositie wordt niet gemarteld in de gevangenis bijvoorbeeld. Ook de terroristen komen levend uit de gevangenis , niet zoals in Cuba of Venezuela. En het gevangenzetten van mensen gebeurt op juridische gronden. Natuurlijk met uitzondering van de moordenaars van de FARC, die niet voor de rechter behoeven te verschijnen, maar voor een waarheidscommissie. En ze zeggen dat dat allemaal eerlijk gaat gebeuren. Door wie, welke straf en hoe lang ? Ook militairen met de falsos positivos komen ervoor in aanmerking .



 





zaterdag 25 februari 2017

Overeenkomsten en verschillen tussen een Jihadist en Tanja N.


Er zijn overeenkomsten en verschillen tussen de Jihadist Abu Mohammed Al Hollandi en Tanja Nijmeyer.

Overeenkomst:

Beiden vermoordden ze mensen voor de rechtvaardige samenleving. De rechtvaardige samenleving in hun ogen.
Nog een overeenkomst: ze hebben beiden veel steun voor hun strijd in het land van herkomst. Maar ze hebben ook enige tegenstanders. Bij Justitie bijvoorbeeld .

Een Verschil:
Mohammed is (hoogstwaarschijnlijk) dood. Tanja niet.

Maar nog een verschilletje dat meer zegt over de analisten dan over Tanja of Mohammed:
Als een moslim een misdaad pleegt, pleegt hij dat namens de moslims, althans volgens velen. Als een Nederlander iemand vermoord (ook al is dat om idealen) dan gaat het om een persoon die onder psychiatrische behandeling moet. Het is een moordenaar. Dat het een blanke , christelijke moordenaar uit Oost-Nederland is voegt aan de misdaad niets van belang toe.

Mohammed is een Moslim. En als we het dus over de terreur hebben van de Jihadisten, dan hebben we het over de terreur van de Moslims. Een volgende stap is dat we daaraan verbinden dat die als groep behandelen. Vanwege Mohammed. En er zijn 1 miljoen Mohammeds en Aishas . De groep als gezwel.
Tanja is een Nederlandse . We zullen haar nooit op haar Nederlanderschap aanspreken , als  we het hebben over haar misdaden tegen de mensheid in Colombia. Want dan spreken we over onszelf. En wij doen zoiets niet. Zeggen we.
Er zal geen analyse opduiken waarbij  de verklaring voor de terreur van Tanja besloten ligt in bijvoorbeeld het feit, dat Tanja lid is van een uiterst gewelddadige stam uit Oost-Nederland.
Je moet toch wel bijzondere eigenschappen bezitten om 8000 km te reizen en daar een stel Colombianen te gaan vermoorden. Net als die Mohammed.

Stel je voor dat in NL in Syriër rondloopt die mensen loopt te vermoorden en af te persen allemaal voor zijn of haar goede zaak...... Hoe begripvol zijn we dan?
Nee : Tanja is blank en Nederlandse , maar ze heeft kennelijk een slechte opvoeding gehad of haar hersenen dienen onderzocht te worden.  8000 km reizen om mensen te gaan vermoorden. Of wellicht zit het in haar genen: het zit in de familie.  En het meest waarschijnlijk is dat ze verder met rust gelaten wordt in Nederland.  Een taakstrafje misschien . Maar vooral veel Jinek en Nieuwsuur om haar idealen uit te dragen.  Of College-tour bij Twan.  Ik vraag me af of die Mohamed dan ook mag komen. En andersom: wat als we in een samenleving leven waar geweld voor de Jihad populair zou zijn ?
 Je hebt geen meerderheid van ellendelingen  nodig om een land in de misere te storten. FARC en ISIS en Lenin toonden dat allemaal aan.

Oorlogsmisdaden gepleegd in het buitenland bestraffen? Nederland heeft daar weinig mee op.  Westerling was natuurlijk niet zo netjes destijds in Nederlandsch Indië. Maar hij was wel blank en een Nederlander zoals onze buurman.  En dat bemoeilijkt de zaak. Hij droeg geen hoofddoek. En dat maakt hem menselijker voor de gemiddelde blanke vrouw of blanke man.   En het eigenlijke onderzoek naar de oorlogsmisdaden aldaar begint nu pas, na 70 jaar. Wel Tanja kan dus gerust zijn: als in Nederland ooit een onderzoek begint  dan is zij allang dood en begraven.